Τέσσερα λεπτά

Antras-skia_b2

Του Ηλία Ιορδανίδη

Όπλο του πάντα ήταν η ευγένεια. Προς όλους, ακόμη κι αυτούς που στρέφονταν εναντίον του.

Ποτέ δεν θέλησε να δημιουργήσει εντάσεις και πάντα ήθελε να τον θυμούνται για τους τρόπους του. Όχι τους τρόπους της «καλής κοινωνίας» αλλά τους τρόπους που σέβονται τον άλλο, που διεκδικούν χωρίς να πιέζουν, που πάντα αφήνουν ανεπηρέαστο το δικαίωμα της επιλογής στον άλλο, ακόμη κι αυτό θα του κόστιζε.

Δεν ήταν η έλλειψη δυναμισμού ή η υποχωρητικότητα που ωθούσαν αυτή τη στάση του. Διεκδικούσε σε όλα: στην καριέρα, στην κοινωνική και την προσωπική του ζωή και πάντα επιδίωκε το αποτέλεσμα.

Ποτέ όμως δεν πίεσε. Και κάπου μέσα του το ήθελε.

Ζήλευε όλους αυτούς που κέρδιζαν διεκδικώντας με τις φωνές και τον τσαμπουκά, που δεν τους ένοιαζε το πώς θα τους χαρακτηρίσουν οι άλλοι. Ένιωθε μόνος σε έναν κόσμο όπου έβλεπε να του λείπει η έμφυτη ευγένεια και η συμπεριφορά που ξεχωρίζει πραγματικά τον άνθρωπο από τα υπόλοιπα ζώα, στην ιδανική μορφή του. Και ήθελε να μπορεί να το κάνει.

Έστω και για λίγο, να πάει κόντρα στην πραγματική του φύση, αυτή που του υπαγόρευε ότι οι καλοί τρόποι είναι τελικά τρόπος ζωής και αντανακλούν στον απέναντι.

Έστω για τέσσερα λεπτά, να μπορεί να διεκδικήσει φωνάζοντας, χωρίς να τον νοιάζει τίποτα και χωρίς να τον κρίνει και να τον περιορίζει καμιά φωνή μέσα του.

Τέσσερα λεπτά που θα τον λυτρώσουν από τον ίδιο του τον εαυτό, τέσσερα λεπτά που δεν θα τον νοιάζει τίποτα.

Τέσσερα λεπτά που δεν ήρθαν ποτέ.

Advertisements

Προσθήκη σχολιασμού

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s