Τέσσερα λεπτά

Πηγή φωτογραφίας: www.haf.gr
Πηγή φωτογραφίας: http://www.haf.gr

Του Ηλία Ιορδανίδη

*ΕΤΑ: Estimated Time of Arrival/Εκτιμώμενος χρόνος άφιξης

ETA: Τέσσερα λεπτά. Τέσσερα λεπτά για να φτάσει, μαζί με τον συνοδό του, στο σημείο από όπου θα ξεκινούσε η διαδικασία της αναχαίτισης. Το δικό του γραφείο είναι το πιλοτήριό του, χώρος εργασίας του το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Δουλειά του, να βάζει κάθε φορά τη ζωή του στην κόψη για χάρη των συμπατριωτών του, που ποτέ δεν θα μάθουν τί πραγματικά περνάει ή πώς πραγματικά νιώθει. Για να μπορούν αυτοί να έχουν μια «φιλήσυχη» ζωή.

ΕΤΑ: Τρία λεπτά. Ο χρόνος κυλάει και οι σκέψεις τoν πλημμυρίζουν. Το έχει κάνει χιλιάδες φορές, στην εκπαίδευση και σε πραγματικές συνθήκες, αλλά πάντα τον τρομάζει. Πολλοί πριν από αυτόν, καλύτερα εκπαιδευμένοι, στάθηκαν άτυχοι και σε μια στιγμή βρέθηκαν να πετάνε αιώνια στην απεραντοσύνη του ουρανού, μαζί με τον Ίκαρο και τους αγγέλους. Θα είναι και σήμερα αλάνθαστος όπως τις άλλες φορές; Ή ένα μικρό λάθος, ή μια κακή στιγμή θα αποδειχθούν μοιραία; Και δεν τον νοιάζει μόνο η δική του ζωή, αλλά και του πιτσιρικά που πετάει δίπλα του, κι έχει αναλάβει να τον καθοδηγήσει μέσα σε αυτή την επικίνδυνη χορογραφία.

ΕΤΑ: Δύο λεπτά. Πρέπει να αφήσει τις σκέψεις του πίσω . Πώς, όμως, να το κάνει; Έρχονταν στιγμές που αναρωτιόταν για την ίδια τη φύση της δουλειάς του. Γιατί την κάνει; Επειδή του αρέσει να πετάει; Επειδή θεωρεί ότι με αυτό τον τρόπο βάζει το δικό του λιθαράκι στο συμφέρον της πατρίδας του; Και για ποιον τελικά; Για πολλούς είναι ένας μιλιταριστής που του αρέσει ο πόλεμος. Για άλλους, κάτι δεδομένο που απλά κάνει κάθε μέρα τη δουλειά του ή ακόμη και αντιπαραγωγικό. Και για κάποιους άλλους, η ενσάρκωση της δικής τους περηφάνιας, αυτός που βγαίνει μπροστά να κάνει αυτό που δεν μπορούν οι άλλοι.

ΕΤΑ: Ένα λεπτό. Όλοι λένε να αφήνεις τα προβλήματα της δουλειάς στη δουλειά και του σπιτιού στο σπίτι. Καθώς όμως ο χρόνος κυλάει αμείλικτα προς τα μπρος και πλησιάζει η στιγμή που δεν θα χωράνε σκέψεις πλέον, οι πιο προσωπικές σκέψεις έρχονται στην επιφάνεια. Θα ξαναδεί την γυναίκα και το παιδί του; Η θύμησή τους θα τον αφήσει να είναι εξίσου αποτελεσματικός; Κι ο μικρός που χθες το απόγευμα, όταν κάθονταν μαζί στη Μοίρα, μάλωσε με την κοπέλα του; Πώς νιώθει κι αυτός; Στον ασύρματο, ο συνοδός του τον διαβεβαιώνει ότι είναι έτοιμος για άλλη μια φορά να πράξει το καθήκον του, όμως κάτι μέσα του πάντα τον τρώει.

ΕΤΑ: Άφιξη στον στόχο. Πλέον δεν χωράνε άλλες σκέψεις. Το αεροπλάνο του, άρτια προετοιμασμένο από τους τεχνικούς του, αυτούς τους αφανείς ήρωες, βρυχάται σαν να του λέει ότι είναι κι αυτό έτοιμο. Είχε τέσσερα λεπτά να πει στον εαυτό του αυτά που ήθελε. Τέσσερα λεπτά για να βγάλει από μέσα του κάθε αμφιβολία για άλλη μια φορά. Τέσσερα λεπτά, πριν αφεθεί τυφλά στις ικανότητές του και στην εμπιστοσύνη που έχει στον συνοδό του. Όπως κι εκείνος στην εμπιστοσύνη του γι’ αυτόν. Τέσσερα λεπτά που κύλησαν σαν μια στιγμή, πιο γρήγορα κι από τα νησιά του Αιγαίου, που περνούσαν από κάτω. Τώρα όμως οι σκέψεις είναι πίσω του. Πλέον, το μόνο που έχει σημασία είναι το καθήκον του.

** Το κείμενο αφιερώνεται στους Ιπτάμενους και όλα τα στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας.

*** Πηγή φωτογραφίας: http://www.haf.gr

Advertisements

Προσθήκη σχολιασμού

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s