Tέσσερα λεπτά

squid
Του Ηλία Ιορδανίδη

«Πού θα βουτήξουμε αυτή τη φορά;» τον ρώτησε ο φίλος του, με αυτή την χαρακτηριστική ανυπομονησία στη φωνή, που δήλωνε ότι δεν μπορούσε να του το κρατάει κρυφό πλέον.

«Έχω βρει ένα τέλειο τροπικό νησί, όπου με την κατάλληλη αμοιβή στους σωστούς ανθρώπους ψαρεύεις ό,τι θέλεις» του απάντησε, κλείνοντας του παράλληλα το μάτι. «Αύριο ξεκινάμε».

Έχοντας πολλά βραβεία στις αποσκευές τους, ήταν πια αναγνωρισμένοι ψαροντουφεκάδες και είχαν πάψει πια να συμμετέχουν σε διαγωνισμούς. Έψαχναν απλώς μέρη που δεν είχαν πάει ως τότε.

Το νησί ήταν όπως το είχε περιγράψει στον φίλο του. Μικρό, προσβάσιμο μόνο με υδροπλάνο, όπως αυτά που έβλεπαν στην τηλεόραση, αλλά είχαν επισκεφτεί κιόλας. Το ξενοδοχείο άνετο, με την χαρακτηριστική πολυτέλεια και απλότητα των εξωτικών προορισμών που είχαν συνηθίσει. Ένας τελευταίος έλεγχος στον εξοπλισμό και θα ξεκινούσαν από την επόμενη μέρα.

Το υποθαλάσσιο τοπίο ήταν, για άλλη μια φορά, μαγευτικό. Πολύχρωμα εξωτικά ψάρια, σε κοπάδια ή μόνα τους, δηλητηριώδεις ανεμώνες, ιππόκαμποι, κοράλλια και περαστικοί καρχαρίες συνέθεταν έναν μοναδικό κόσμο, που οι «στεριανοί» δεν θα μπορούσαν να εκτιμήσουν ποτέ.

Η συγκομιδή τους δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αν και ο φίλος του θα μπορούσε πλέον να προσθέσει στη συλλογή του αυτό το απειλούμενο είδος χελώνας χωρίς να τον ρωτήσουν πολλά., αφού είχε ήδη πληρώσει όσους χρειαζόταν να κάνουν τα στραβά μάτια.

Αυτός όμως δεν είχε έρθει γι’ αυτό. Προς το βράδυ, έχοντας φροντίσει ο φίλος του να έχει την κατάλληλη παρέα, θα πήγαινε μόνος στην άλλη πλευρά του νησιού. Ήθελε να κατέβει στην άβυσσο, στην άκρη του υφάλου, να κυνηγήσει σε μέρη που κανείς δεν είχε τολμήσει μέχρι τώρα. Έφτασε με τη βάρκα του στο προκαθορισμένο σημείο, έλεγξε τον εξοπλισμό του και κοίταξε το ρολόι του. Του έμεναν ενενήντα λεπτά μέχρι τη δύση του ήλιου. Φόρεσε τον εξοπλισμό του και βούτηξε.

Η άβυσσος είχε μια ιδιαίτερη γοητεία. Ποτέ μέχρι τώρα δεν το είχε κάνει, για να κάνει το χατίρι του φίλου του, που αν και ικανότατος, δεν μπορούσε να τον συναγωνιστεί. Ήρθε πλέον η ώρα του να ακούσει το κάλεσμά της και να αναμετρηθεί μαζί της. Ήρθε η ώρα της να τη δαμάσει.

Έχοντας αγκυρωθεί στον ύφαλο, ξεκίνησε την κάθοδό του. Ήδη στα πρώτα μέτρα, το τοπίο ήταν διαφορετικό. Λίγα ψάρια, όλα στο ίδιο μουντό γκρι χρώμα των ψαριών της ανοιχτής θάλασσας, ενώ τα κοράλλια έδιναν γρήγορα τη θέση τους σε μονόχρωμα κι αδιάφορα φύκια. Ένα πραγματικό όριο μεταξύ πατρίκιων και πληβείων, ένας φυλετικός διαχωρισμός της ίδιας της φύσης.

Κι όμως, εδώ ήθελε να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Τριάντα ή σαράντα μέτρα κάτω από τη θάλασσα, ήθελε να συναντήσει έναν μεγάλο καρχαρία, έναν Λευκό ή έναν Τίγρη και να αναμετρηθεί μαζί του. Μόνος του, στον χώρο που ήταν το βασίλειο αυτών των τέλειων κυνηγών.

Ξαφνικά, ένιωσε κάτι να τυλίγεται στο πόδι του και πριν το καταλάβει, το οπτικό πεδίο της μάσκας του γέμισε από τον σάκο των πλοκαμιών ενός καλαμαριού. Την τελευταία στιγμή, στο τελευταίο ανοιχτό σημείο της μάσκας του, πρόλαβε να δει ένα ακόμη, με μήκος δύο μέτρα να έρχεται καταπάνω του και να γραπώνεται κι αυτό στον κορμό του. Μπροστά στα μάτια του, έβλεπε το απαίσιο ράμφος αυτού του γίγαντα του βυθού να προσπαθεί να διαπεράσει τη μάσκα του, ακούγοντας τον απαίσιο ρυθμικό ήχο του κόκκαλου πάνω στο πλαστικό. Προσπαθούσε να τα διώξει, όμως οι βεντούζες τους είχαν κολλήσει πάνω του. Άρχισε να νιώθει πλέον αβοήθητος, καθώς συνειδητοποιούσε ποιοι είναι τελικά οι πραγματικοί κυρίαρχοι της θάλασσας. Έκανε μια απελπισμένη προσπάθεια να πιάσει το μαχαίρι που είχε στο πόδι του, όμως ένα πλοκάμι το πέταξε στην άβυσσο, προσθέτοντας την τελευταία νότα αγωνίας σε αυτή τη συμφωνία του τρόμου. Ξαφνικά, όλα γύρω του γέμισαν φυσαλίδες, καθώς το ένα καλαμάρι έσκισε τον σωλήνα της τροφοδοσίας αέρα.

Συνέχισε να παλεύει, νιώθοντας τη στολή του να ξεσκίζεται σε διάφορα σημεία. Σε κάποια στιγμή, ένιωσε τη μάσκα του να βγαίνει και ταυτόχρονα να μην μπορεί να κρατήσει άλλο την ανάσα του. Το τελευταίο πράγμα που είδε, πριν τον πλημμυρίσει το λυτρωτικό λευκό φως του πνιγμού ήταν το ρολόι του. Είχαν περάσει τέσσερα λεπτά.

Advertisements

Προσθήκη σχολιασμού

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s