Τέσσερα λεπτά

13115669_10154144149576575_1076959410_n

Του Μάριου Καρακατσάνη

Να μπορούσα την καρδιά μου να σου χάριζα
να σε νανουρίζει μονάχα με τον χτύπο της
Να μεθύσεις στο φιλί μου και γλυκό όνειρο να δεις
Δεν υπάρχει κάτι στον κόσμο που να μην μπορώ να σου προσφέρω
για εσένα θα πέθαινα ξανά και ξανά
μόνο για να ζητήσω απ’ το Θεό να σε προσέχει.
Χαμογέλα μου …Κοίτα με
Ναι μόνο αυτό ζητάω… Την φιγούρα σου εντός μου…
Ο ουρανός ξεστολίζει τα άστρα του όταν ανταμώσει με τα μάτια σου.
Οι άγγελοι ζήλεψαν την ομορφιά σου
κι από τον θρόνο σου σε έριξαν στον κόσμο των θνητών.
Η θάλασσα στερεύει για να γίνει γη,
Να υποδεχθεί διψάει, τα άνθη της ψυχής σου.
Κοίταξε με, άγγιξε με, πες μου ότι με αγαπάς!
Σε παρακαλώ πες μου το για άλλη μια φορά!
Θέλω τα χείλη σου να σχηματίζουν τις συλλαβές απ’το όνομα μου.
Τέσσερα λεπτά έμειναν, γεμάτα κρύο και ερημιά.
Πόσο διψώ να ακούσω την φωνή σου.
Γίνε δήμιος μου και τύλιξε τα χέρια σου στο λαιμό μου..
Νιώσε πώς ξεψυχώ για σένα.
Πλησίασε με, μη φοβάσαι…
Έλα στο έρεβος μου και ψάξε για την αγάπη μου.
Ένα μαχαίρι… Μια κραυγή…
Γίνε το τέλος μου.

 

 

Advertisements

Προσθήκη σχολιασμού

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s