Τέσσερα λεπτά

 

 

 

 

14610774_10210591707166881_956657755_n
Πίνακας Giannis Tsibiris 

 

Της Ευαγγελίας Παπανίκου

Σύγκρινα την καταραμένη άβυσσο της απουσίας σου

με το απελπισμένο πανικόβλητο κενό μου,

με τις χαοτικές διαστάσεις της ζωής σου,

και μ’ εκείνες τις αγκαλιαστές στιγμές μας…

 

Κι η ίδια η άβυσσος,

φοβήθηκε μέσα μου να σκύψει να κοιτάξει,

τρομοκρατήθηκε απ’ την άναρχή σου τάξη,

και τράπηκε σε άτακτη φυγή από τις αναμνήσεις…

 

Ώσπου σταμάτησε στην απαρχή του χρόνου,

τότε, που πρώτη φορά αγγίχτηκαν τα βλέμματά μας,

τότε, που τέσσερα λεπτά δεν μας ήταν αρκετά,

τότε, που τα χείλη μας γευτήκαν τη ματιά μας…

 

Εκεί, ένιωσε κι η άβυσσος πολύ μικρή,

κι όταν μαζί άλλο δεν μας βρήκε,

έπεσε μέσα στον ίδιο της τον εαυτό

να μην υπάρχει, να κρυφτεί…

 

Λες κι έτσι μπορούσε να γλυτώσει,

απ’ την απύθμενη θλίψη μου…

Λες κι έτσι μπορούσε να βγει,

απ’ το ζοφερό σκοτάδι σου…

 

Μήπως, όμως, αυτή τουλάχιστον,

ξεχνούσε τον ολέθριο πόνο μας,

του να μου λείπεις δια παντώς,

του να με ψάχνεις διακαώς…

 

Μήπως, όμως, έτσι αυτή άντεχε

το να μη σ’ έχω δίπλα μου κάθε λεπτό, κάθε ώρα

το να ‘μαι μακριά σου,

κάθε μέρα, κάθε βράδυ…

 

Advertisements

Προσθήκη σχολιασμού

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s